Wiejemy!
Widzisz te światła?
Dotrzemy tam najpóźniej za trzy dni.
Wtedy musimy znaleźć tam dom.
Chloe...
Wiesz co?
Zapytamy o taki z basenem.
Poczekaj, nie widziałem!
Mogą rozkopać trawnik. Wiele nam zawdzięczają.
Będę trzymał cię w ramionach i uczył pływać, zobaczysz.
Nie, Chloe!
Nie ruszaj się.
Nie będę cię dotykał.
Nie zrobię tego.
Już dobrze!
Ty, idziesz ze mną.
Ruszaj się.
Siadaj.
Mówiłem, żeby jej nie dotykać.
Oboje porzuceni po urodzeniu,
na ulice Marsylii...
Tam się wybieraliście?
Rozdzieleni od szóstego miesiąca.
Siostrę odesłano do domu a ciebie do rodziny zastępczej.
Od piątego roku zacząłeś o nią pytać.
W wieku sześciu lat uciekłeś by jej szukać.
Błąkałeś się z domu do domu aż w końcu do niej dotarłeś.
Wtedy wszystko ucichło na jakieś dwa lata.
Przepraszam.
Cztery miesiące temu zniknąłeś
Nie kapuję. Razem z siostrą.
Dlaczego?
Tu jestem Chloe.
Nie martw się. Nie rozdzielą nas.
Osadzą nas w domu niedaleko, póki sędzia się z nami nie spotka.
Znów im zwiejemy.
CO robisz, Sarah? Podejdź!
ZOstań ze mną, Chloe.
Catherine, przyprowadziłam ci dzieci.
- Jadły coś? - Tak, tuż przed wyjazdem.
Usiądźcie.
Możecie się umyć i wreszcie odpocząć.
Damel pokaże wam pokoje.
Chloe ma własny.
Jutro zobaczy się z Dr Doran(em), psychiatrą dziecięcym.
On zdecyduje co dalej.
Ty możesz pójść do szkoły.
Musisz się zastanowić
nad jakims zajęciem.
CO lubisz?
Drzewa.
Wspaniale. Pójdziesz do szkoły stolarskiej.
Sąd, który was tu przysłał
daje wam obojgu jeszcze jedną szansę.
Mam na myśli ostatnią.
Rozumiemy się?
Joseph?
Kto się nią zaopiekuje?
Chwileczkę. Sylvie!
Tylko przez noc.
- To ta dziewczynka - Chloe. - Okay.
Jej brat.
Niech się pani nie waży jej dotknąć!
Zawsze proszę jej mówić co należy zrobić bo inaczej tego nie zrobi!
Proszę jej powiedzieć, że wszystko w tym pokoju jest jej!
Wporządku, Już wiem.
Dziewczyny, pod prysznic! Chodź, Chloe.
Idź z nią.
Chodź.
Przycisz to!
Dwa tygodnie na naprawę drzwi.
Twoje łóżko i szafka.
ZOstaw tam swoje rzeczy. Upewnij się, że zamknąłeś.
Dołącz do nas pod prysznicem. Tędy. Pospiesz się.
No chodź, szybko. Do łóżek.
Kurwa, ktoś mi zwinął kasę!
Zostawiłem cię samego.
No i co? Tam, kurwa nie ma drzwi!
- Mi też! - To ty, Ali?
Spierdzielaj!
Mój łańcuch, dupku!
Dobra, uspokójcie się!
Wystarczy! Franck!
- Co się dzieje? - Znowu kradzież.
Dorwę cię, Ali!
Cała czwórka, za drzwi!
Ludzie ciągle gadają o tobie i twojej siostrze.
Też zwiałem. Chlałem w melinach.
Co z tego?
Co z tego? Stąd też mam zamiar myknąć.
To zajmę twoje łóżko.
Chcę łóżko przy ziemi przez moją siostrę.(w razie mojej siostry)
Dajesz dwie fajki.
Masz fajki?
Teraz nie. Jutro.
Zapamiętałem.
Nie, Chloe...
Nie teraz...
Idź spać.
Jutro się stąd wynosimy.
Witajcie, Joseph... Chloe...
Usiądźcie jeśli chcecie.
Przestań!
Ona nie jest wariatką.
Wiem.
Sprawdziłem wasze akta. Dzięki tobie zrobiła duży postęp.
Gratulacje.
Poważnie. Bardzo dobrze.
Od zawsze szukacie swoich rodziców?
Wurzucili was jak ścierwo!
Masz wielką wyobraźnię.
Pewnie masz swoje powody.
Najtrudniej było ich znaleźć.
Nie wiedziałeś.
Pewnego dnia, gdy twoja siostra zebrała myśli,
narysowała dom.
Dom.
Nie masz prawa!
Racja, nie mam.
Twoje marzenia są tylko twoje.
Myślisz, że ona też chce go znaleźć...
że tam wyzdrowieje.
Tego chcesz, tak?
Rodziców, domu i siostry, która nie będzie krzyczeć jak ją dotkniesz.
To tylko twoje marzenia, Joseph, nie jej
Pan to powiedział.
Nie, Joseph.
Chciałbym, żebyś nas na chwilę zostawił.
Nie. Czemu? Chcę zostać!
Idź na podwórko.
Widzi pan? Ona mnie chce.
Nie ciebie.
Temperówkę.
Wiesz, że ona temu ufa bo to jest twarde?.
Nienawidzi miękkich przedmiotów, przerażają ją.
Wiedziałem!
Okej.
Idziesz z nami.
Będziesz bronił na bramce zamiast Alego.
Wporządku, Sabrina?
Zwariowałeś?
Blefuje!
Dobra, zjeżdżaj stąd!
Joseph...
Spodziewaliśmy się ciebie.
Szkoła jest obok. Weź ją ze soba jeśli chcesz.
To tutaj zostaje.
Tu jest tego miejsce .
Będzie tu na ciebie czekać jak znowu wpadniesz.
Dziękuję. Do jutra.
Następny co myśli, że jesteś głupia...
że jesteś beznadziejnym przypadkiem.
Wiesz gdzie są kalsy?
No to się pospiesz!
Nie wiem jak, ale zwiejemy.
Czekaj, nie ruszaj się!
Chcesz, żebym został?
Wporządku, dzięki.
Jak mi ją zabierzecie, to się zabiję!
Zabijesz się?
I co potem?
Ona mnie potrzebuje.
Beze mnie nic nie zrobi.
Nawet sobie nie poje!
Może umrzeć.
Już dobrze...
Czego się obawiasz?
Ja temu nie ufam! Powiedziałem, bez muzyki.
Witaj Francois.
Oto Joseph.
Spokojnie, Joseph.
Gdyby mógł powiedziałby ci, że jesteś zdenerwowany.
To dlatego Chloe tworzy mozaiki przedstawiające dom.
Wie, że to cię uspokaja a wtedy czuje się bezpieczniej.
Bzdura!
Ona się boi.
Czego?
Wszystkiego.
Ciebie, mnie, swojego ciała.
Życie ją przeraża.
Od kiedy wszystko dookoła...
Gdy się uśmiecha, nie oznacza, że jest zadowolona.
To tylko pozór, złudzenie, żeby zostawic ją w spokoju.
Prawdziwą twarz pokazuje gdy ją dotkniesz.
Kiedy przeraźliwie krzyczy.
W innym przypadku ona po prostu ukrywa się w swoim ciele.
Dzień, w którym zaakceptuje świat, kiedy bedzie mówić, śmiać się
będzie jej prawdziwym narodzeniem.
Zacznie żyć.
Czy to nie byłoby coś?
Joseph!
Tam nigdy nie było basenu, Chloe.
On ma rację! Robisz to bo tak mówię.
Co teraz zrobisz?
No i na co czekasz?
Dorwę tę sukę! Widziałeś co zrobiła?
Uważaj!
Tylko spróbuj a cię zabiję!
Ale najpierw wszyscy cię wyruchamy. Wysilimy się.
Szajbus! Wszystko powiem! Wrócisz do psychiatryka!
Łysa pinda! Całe buty sobie przez nią ujebałem.
Nie powie. Wie, że jak wrócę to ma przesrane.
Wie, że mówię poważnie.
Chyba nie wyglądam na szajbusa?
Raz, jak wróciłem do domu oglądałem dokument o stworzeniach morskich.
Tata przyszedł i usiadł obok mnie.
Wskazał na wieloryba
i powiedział,
/Patrz, grouper.
No to ja mówię:
/Nie tato, Cousteau powiedział, że to wieloryb.
/Zamknij się. Powiedziałem, że to jest grouper!
/Masz rację.
/Cousteau pieprzył głupoty.
/To grouper.
Zawsze jeździł do pracy na rowerze.
Pewnego razu zwędziłem skuter i pojechałem za nim.
Przyczaiłem się.
Zbliżyłem się szybko i uderzyłem w koło.
Upadł
ale nie zginął, gnój.
No i mnie, kurwa, zgarnęli.
Potrzebuje ludzi do interesu.
Jest śmiesznie prosty.
- Nie, dzieki. - Czemu?
Co masz do stracenia? Twojej siostrze jest tu dobrze.
Nie chcę jej zostawić. Jest dla mnie wszystkim.
Twardziel...
Możesz se mówić.
No, no. Pamietaj, że jestem szajbus.
Zostaniemy tu na jakiś czas aż ci się polepszy.
Może i ten basen rysujesz tylko dla mnie.
Nie ważne.
Ale wszędzie będziemy go szukać.
Aż go znajdziemy.
Chwileczkę, Joseph. Możemy zamienić słowo?
Mam dobre wieści.
O co chodzi?
Twoja matka tu była.
Chciałaby sie z tobą spotkać i pogadać.
Chciała zrobić to wcześniej.
To czemu tego nie zrobiła?
Niestety nie mogła.
Już ona ci wytłumaczy.
A ojciec?
Nie żyje.
Przykro mi.
Czemu dziś się z nami nie zobaczyła?
Wkrótce wróci.
Słyszysz, Chloe?
Nas też szuka.
Zabierze cię do domu.
Ale Chloe teraz tu zostaje.
Skończyliśmy zajęcia.
Ona pana już nie potrzebuje. Idziemy do domu.
Zawsze togo chciała!
Mam więcej dobrych wiadomosci. Spójrz.
Robiłeś to wcześniej.
Pchnij ją!
Widzisz?
Widzisz, Joseph?
Ona tu się otwiera
na świat.
Robi postępy.
Możesz wpadać kiedy tylko zechcesz.
Wasza matka obicała, że weźmie ją na któryś weekend.
Mam nadzieję, że nas stąd zabierze.
Założę się, że te buraki namieszają jej w głowie.
Spoko, powiem jej jakie to dla ciebie ważne.
Po tym co zrobiła, nie może odmówić.
Jesteśmy prawie w domu.
To już koniec.
Przestań!
Przestań, cholera! Nie teraz. Przyjechała.
Zabierzesz nas do domu.
Słuchaj matki.
To ważne.
Nie słuchaj ich.
Kłamią.
Nic jej nie będzie jak ją weźmiemy.
To nie możliwe.
Właśnie, że mozliwe! Uwierz mi.
Posłuchaj jej, Joseph.
Nie wiem jak to powiedzieć.
Wyglądasz...
Wiesz...
Kiedy zostawiłam cię na ulicy...
tego dnia... Nie miałam pojęcia co tak naprawdę robię.
Naprawdę.
Doskonale pamiętam jak wtedy wyglądałeś.
Byłeś taki maleńki. Trzymałam cię na rękach
Szłam przed siebie bardzo długo.
Nie wiem dlaczego postanowiłam się zatrzymać...
Wiem... Usłyszałam płacz i krzyk.
Wtedy ją zobaczyłam.
Leżała tam, więc położyłam ją obok ciebie.
- Żebyś nie był sam. - Kłamiesz! Nie jesteś moją matką!
Przysięgam, że to prawda.
Nie chcesz jej. Rzygam na twój widok!
- Pozwól mamie skończyć! - Zostawcie mnie!
Zapłacisz za to!
Uważaj!
Idź!
Nie rób tego!
/Rue des Lucioles... Przestań!
Przestań, powiedziałem.
To już niedaleko.
Na litość boską, Chloe!
Nie masz pojęcia dokąd pójść.
Ja wiem.
To adres miejsca gdzie się urodziliśmy.
Patrz!
Dobra.
Rób co chcesz.
Tam jest twoj dom.
Przyjrzyj się...
jest piękny.
Zupełnie jak na twoich rysunkach.
Chodź.
- Co do diabła? - Czekaj!
Nie uciekajcie. Możecie zostać! Oboje!
Zawrócą nas.
Tędy nie uciekniemy z miasta.
Biegnij!
Co ty tutaj robisz?
Rzucaliście w nas kamienie, durniu!
To moi kumple. Nudzi im się.
Zwiałem zaraz po tobie.
Dzięki zamieszaniu jakie wywołałeś.
Powiedz mi... Kim była ta kobieta?
Nikim.
Jak chcesz, możesz tu zostać.
Mam miejsce w swojej piwnicy.
Skombinuję materac.
Opowiem ci o moich planach.
Jakich planach?
Spoko. Zarobimy kupę forsy a potem będziemy żyć jak króle.
Będa nam mogli naskoczyć!
Twoi kumple nie są zainteresowani?
Oni są inni.
Sam widziałeś. To głupki.
Ale też w to wchodzą.
W grupie siła.
Nie rób tego, Chloe.
Wiem co to dla ciebie znaczy.
Ale oni nas rozdzielą.
Przysięgam!
A co ze mną?
Co się ze mną stanie?
Co jest?
Tam jest forsa.
Dobra, dzielimy się pół na pół.
Pięć minut. Sprawdzę na górze.
Chodź, Chloe. Patrz, jesteśmy w domu.
Jasny gwint, zostaw to. Nie potrzebujesz tego!
Jesteś na miejscu.
Zoabcz!
Coś przecież musi wywołać u ciebie reakcję.
Po co tu przyszliśmy?
Po co mnie tu przyprowadziłaś?
Spójrz!
A to?
Dlatego przyszliśmy?
Zdemolowac dom. Pokazać tym bucom?
Nie przejmuj się, Chloe.
Zostań taką jaka jesteś.
Będziemy daleko stąd.
Ale ty nadal będziesz moją siostrą!
Co tu się, kurwa dzieje?
Szybko, spadamy!
Rusz się!
Spójrz...
Widzisz jak tu pięknie?
Kiedyś tu dotrzemy.
Przyrzekam.
Skoczę po szlugi.
A ty dokąd?
Spokojnie. Już prawie dotarliśmy.
Zobacz.
Działa. Nie ma blokady.
Nie ma dziur.
Tak samo woda.
Działa.
Możesz oglądać telewizję.
Działa i jest bez ograinczenia.
Jesz, Chlo?
Jedz.
Nie mogę teraz przyjść.
Nie mogę.
Nie mogę przyjść.
Musisz poradzić sobie sama.
Sama.
Musisz jeść!
Jedz!
Musisz jeść!
Niedługo po ciebie przyjdę. Obiecuję.
Obiecuję, że niedługo przyjdę.
Bardzo niedługo.
Więc musisz jeść!
Jedz!
No jedzże!
Nie możesz teraz odejść. Nie możesz.
Nie moż...
Obudź się. Masz wizytę
Sąd wyświadcza ci przysługę.
Wstawaj, pośpiesz się.
Później wrócisz do wojej celi.
Chodź.
Uspokój się!
Przestań.
Cholera!
Już!
Wporządku?
Wporządku, Joseph?
Zgarnąłem niezły szmal na tych rzeczach z domu.
Dzięki temu mam obstawę. Patrz.
Piszą o nas w gazetach.
Mówia w telewizorze. Jesteśmy zajebiście sławni!
Wiem gdzie ją możesz znaleźć.
Jest w moim starym psychiatryku. Kumpel mi powiedział.
Gdzie teraz?
Otwieraj drzwi! Jazda!
Trzymaj.
Muszę cię dotknąć.
Przepraszam.
Chwilka.
No masz.
Musisz jeść.
Jedz!
Zwiewamy stąd.
Musimy się gdzieś skryć aż poczujesz się lepiej.
Kiedyś będziemy mieć własny dom,
z rzeką i drzewami w ogrodzie.
Czegokolwiek zapragniesz.
Przyrzekam.
Idziemy.
Widzisz tego faceta z teczką?
To nie potrwa długo.
No chodź.
Wydostań tą skrzynkę.
Jutro spróbujemy tunelem.
Słyszysz tę muzykę?
Nie, słuchaj uszami. Tu.
Swoimi uszami.
Idziemy, Chlo!
Którego byś chciała?
Żadnego! Tylko przechodzimy!
Spokojnie. Możemy pogadać.
To twoja dziewczyna?
To moja siostra nie dziewczyna!
Chcesz tańczyć to kurwa tańcz!
Powiedz siostrze żeby się rozebrała! Kopsnę ci trochę haszu.
Rozbieraj się!
Przestań.
Nie bój się. Pływaj.
O, widzisz...
Przestań.
Przestań!
Nigdy więcej mnie tak nie dotykaj.
Nie wiesz co wtedy czuję.
Dłużej tego nie zniosę.
Będę spał obok.
Niedaleko.
Nie przejmuj się.
Zawsze będę przy tobie.
Słyszysz mnie?
Tu jestem.
Widzisz, nie ma różnicy.
Możesz tu podejść jak chcesz.
Delikatnie.
To tylko dzieciak. Zawiadom przełożonego.
Co robisz tutaj tak późno?
Jak masz na imię?
Zapomniałeś?
Gdzie mieszkasz?
Idę po siostrę.
Dobrze, pójdziemy razem.
Mieszkasz u niej?
Jak ona ma na imię?
Połóż ręce na samochodzie...
Nie ruszaj się!
Tu jestem, Chlo!
To koniec.
Przepraszam. Jestem do niczego.
Wszystko będzie dobrze.
Nie martw się.
Uciekniemy z miasta.
Coś ty zrobiła?
Wsiadaj, Chlo!
Właź!
Coś się stało?
Mieliśmy wypadek.
Możemy skorzystać z telefonu?
Oczywiście.
Wchodźcie.
Jest na lewo.
Nie w tę stronę.
Chlo, Podejdź tu.
Nic jej nie zobię.
Ale jak się zbliżysz
to poderżnę jej gardło.
Ładny dom.
Od dawna tu mieszkacie?
Jakąś chwilę.
Chcemy trochę odpocząć.
Delikatnie...
No i?
Jak jest na górze?
Podoba ci się?
Chodź.
Musz...
Musisz usiąść
i odepchnąć się nogami.
Rozumiesz?
No dalej...